Er zijn verschillende hersengebieden betrokken bij burn-out. Vaak is er voorafgaand aan de burn-out, de fase waarin de overbelasting plaatsvindt, sprake van een overactief brein, waarin met name veel snelle hersengolven (hibeta) aanwezig zijn. Na de periode waarin overbelasting heeft plaatsgevonden (vaak jarenlang) vindt de fase van de burn-out plaats, waarin men zich letterlijk opgebrand voelt. In andere termen kun je stellen dat het brein het op dat moment heeft 'opgegeven'. Als we kijken naar het (Q-)EEG van iemand met een burn-out, dan zien we vaak veel trage, met name alphagolven, zoals ook te zien is op onderstaande figuur.

Indien er daarnaast sprake is van angstgevoelens kan tevens een verhoging zichtbaar zijn van de snelle frequenties, met name frontaal (zie het kopje 'angst' tussen de behandelbare klachten in het menu).

Bij mensen met een depressie kan tevens een ontregeling te zien zijn in de voorste delen van de hersenen (de frontale kwab), maar soms ook meer centraal. Links frontaal is er vaak onderactivatie, wat zich uit in een relatief grote hoeveelheid trage activiteit (alpha). Rechts frontaal is er juist eerder te veel activiteit, wat zich uit in minder alpha of relatief meer bèta (snelle activiteit). Zie hiervoor ook het kopje 'depressie' tussen de behandelbare klachten in het menu.

In figuur 1 is een verhoging zichtbaar van de trage golven in het q-eeg.